คณะละครอาภรณ์งาม  เริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2546  โดยคุณพีรมณฑ์  ชมธวัช  ศิลปินนักเต้นรำ  ออกแบบท่าเต้น  ออกแบบและจัดสร้างเครื่องแต่งกายการแสดง  ที่มีชื่อเสียงระดับแนวหน้าคนหนึ่งของประเทศไทย  
           
           จากการสังเกตและเข้าร่วมทำงานด้านนาฏศิลป์ไทยพบว่า  การจัดการแสดงด้านนาฏศิลป์ไทยในปัจจุบันยังมีข้อบกพร่อง  ไม่สมบูรณ์  ยังขาดความวิจิตรบรรจงอย่างที่เคยเป็นมาแต่ครั้งอดีต  ทางคณะละครอาภรณ์งามจึงตั้งใจพัฒนาและเอาใจใส่ในทุกองค์ประกอบ  ตั้งแต่
          - การคัดเลือกทีมงาน  และนักแสดงที่มีฝีมือเป็นเลิศเข้าทำงาน
          - การกำหนด  และออกแบบท่ารำ  ท่าเต้นที่สวยงามมีดุลยภาพ
          - การฝึกซ้อมที่เข้มงวดยาวนาน  เพื่อมุ่งเน้นให้เกิดสมาธิ  ลีลา  และความพร้อมเพรียงของผู้แสดง
          - การกำหนด  และออกแบบสถานที่หรือเวทีสำหรับการแสดงให้เหมาะสม  สวยงาม  น่าชื่นชม
          - การออกแบบการแสดงที่คำนึงถึงหลักการของแสงและเงา  อันก่อให้เกิดภาพการแสดงที่มีมิติ  ประดุจภาพจิตรกรรมที่มีชีวิตเคลื่อนไหวได้
          - การแต่งหน้าตามคติความงามแบบดั้งเดิมที่เน้นความสำรวมและสง่างามดุจดั่งเทวดานางฟ้า
          - การบรรเลงดนตรีและขับร้องโดยศิลปินที่มีคุณภาพ  เพื่อให้เสียงที่ออกมาเกิดความไพเราะ  นุ่มนวล  น่าฟัง
          - เครื่องแต่งกายที่สวยงาม  ประณีต  วิจิตรอย่างโบราณ โดยเฉพาะเรื่องเครื่องแต่งกาย  คุณพีรมณฑ์  ชมธวัช  ได้ให้ความสำคัญเป็นพิเศษ  จึงได้ศึกษา  ค้นคว้าข้อมูลมากมายจากหนังสือ  รูปถ่ายโบราณ  จิตรกรรมฝาผนัง  ศิลปะวัตถุที่เก็บรักษาไว้ในพิพิธ-ภัณฑสถานแห่งชาติ  ของสะสมส่วนบุคคล  จากการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญด้านต่างๆ  รวมถึงงานสร้างเครื่องแต่งกายของคุณคมกริช  เครือสุวรรณ  และอาจารย์จักรพันธุ์  โปษยกฤต จากนั้นจึงได้ทดลอง ลงมือปัก จัดสร้างโดยพยายามให้มีลักษณะความงามใกล้เคียงกับของโบราณมากที่สุด  ดังนี้
           - ใช้เทคนิคปักด้วยมือทั้งหมด
           - กำหนดสัดส่วนให้เหมาะสมกับสัดส่วนร่างกายของนักแสดง
           - ใช้ลักษณะลวดลายแบบโบราณ  ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าที่ใช้ในปัจจุบัน
           - ใช้ผ้าเนื้อดี  สีไม่ฉูดฉาด  เช่น  ผ้าไหมย้อมสีธรรมชาติ  เป็นต้น
           - คัดสรรวัสดุที่มีคุณภาพในการปัก  เช่น  ดิ้น  เลื่อมโลหะขนาดเล็ก  เส้นไหมทอง  เส้นไหมเงิน   แล่งทอง  แล่งเงิน  ปีกแมลงทับ  ลูกปัดแก้วขนาดเล็ก  ชายครุยโลหะอย่างดีจากยุโรป  เป็นต้น
           - จัดสร้างเครื่องประดับ  และเครื่องประดับศีรษะขึ้นใหม่ทั้งหมด  ตามลักษณะอย่างโบราณ  
           
           นับเป็นเวลากว่า  10 ปีแล้ว  ที่คุณพีรมณฑ์  ชมธวัช  ได้ทดลองสร้างเครื่องแต่งกายเหล่านี้ขึ้นมา  แต่ถึงอย่างไรก็มีจำนวนเพียงพอที่จะจัดแสดงในขนาดย่อมเท่านั้น  เนื่องจากเครื่องแต่งกายละครไทยแบบโบราณ  ใช้เวลาในการปักและสร้างนานร่วมปีกว่าจะสำเร็จเป็นชุดหนึ่งชุด  จึงถือว่าเป็นศิลปะที่มีความปราณีต  ละเอียดอ่อน  ทรงคุณค่าควรแก่การอนุรักษ์ไว้  การจัดตั้งคณะละครอาภรณ์งามจึงเล็งเห็นถึงความสำคัญขององค์ประกอบศิลป์ของนาฏศิลป์ไทยโดยมีวัตถุประสงค์  ดังนี้
        1. เพื่อศึกษาค้นคว้า พัฒนาเกี่ยวกับงานปักและจัดสร้างเครื่องแต่งกายละครไทยแบบโบราณ
        2. เพื่อจัดแสดงนาฏศิลป์ไทยที่มีคุณภาพ  มีมาตรฐานในทุกองค์ประกอบของการแสดง
        3. เพื่อฝึกฝนให้ศิลปินรุ่นใหม่เกิดความรัก  ความเข้าใจในศาสตร์ของงานศิลปะชั้นสูง
        4. เพื่ออนุรักษ์  และสืบทอดศิลปะด้านนาฏศิลป์ไทยให้คงอยู่คู่แผ่นดินไทยตลอดไป
 
         นอกเหนือจากรูปแบบการแสดงละครไทยแบบโบราณแล้ว  ทางคณะละครอาภรณ์งามยังเปิดรับนำรูปแบบของนาฏศิลป์ตะวันตกมาผนวกกับนาฏศิลป์ไทย ผลิตเป็นผลงานในรูปแบบนาฏศิลป์ร่วมสมัยอีกด้วย  เพราะเชื่อว่า  “ศิลปะต้องมีชีวิต”  ชีวิตที่ต้องดำเนินต่อไปบนพื้นฐานความรู้เก่าที่หยั่งรากลึกถึงวัฒนธรรมของตนเอง