|
คณะละครอาภรณ์งาม เริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2546 โดยคุณพีรมณฑ์ ชมธวัช ศิลปินนักเต้นรำ ออกแบบท่าเต้น ออกแบบและจัดสร้างเครื่องแต่งกายการแสดง ที่มีชื่อเสียงระดับแนวหน้าคนหนึ่งของประเทศไทย จากการสังเกตและเข้าร่วมทำงานด้านนาฏศิลป์ไทยพบว่า การจัดการแสดงด้านนาฏศิลป์ไทยในปัจจุบันยังมีข้อบกพร่อง ไม่สมบูรณ์ ยังขาดความวิจิตรบรรจงอย่างที่เคยเป็นมาแต่ครั้งอดีต ทางคณะละครอาภรณ์งามจึงตั้งใจพัฒนาและเอาใจใส่ในทุกองค์ประกอบ ตั้งแต่ - การคัดเลือกทีมงาน และนักแสดงที่มีฝีมือเป็นเลิศเข้าทำงาน - การกำหนด และออกแบบท่ารำ ท่าเต้นที่สวยงามมีดุลยภาพ - การฝึกซ้อมที่เข้มงวดยาวนาน เพื่อมุ่งเน้นให้เกิดสมาธิ ลีลา และความพร้อมเพรียงของผู้แสดง - การกำหนด และออกแบบสถานที่หรือเวทีสำหรับการแสดงให้เหมาะสม สวยงาม น่าชื่นชม - การออกแบบการแสดงที่คำนึงถึงหลักการของแสงและเงา อันก่อให้เกิดภาพการแสดงที่มีมิติ ประดุจภาพจิตรกรรมที่มีชีวิตเคลื่อนไหวได้ - การแต่งหน้าตามคติความงามแบบดั้งเดิมที่เน้นความสำรวมและสง่างามดุจดั่งเทวดานางฟ้า - การบรรเลงดนตรีและขับร้องโดยศิลปินที่มีคุณภาพ เพื่อให้เสียงที่ออกมาเกิดความไพเราะ นุ่มนวล น่าฟัง - เครื่องแต่งกายที่สวยงาม ประณีต วิจิตรอย่างโบราณ โดยเฉพาะเรื่องเครื่องแต่งกาย คุณพีรมณฑ์ ชมธวัช ได้ให้ความสำคัญเป็นพิเศษ จึงได้ศึกษา ค้นคว้าข้อมูลมากมายจากหนังสือ รูปถ่ายโบราณ จิตรกรรมฝาผนัง ศิลปะวัตถุที่เก็บรักษาไว้ในพิพิธ-ภัณฑสถานแห่งชาติ ของสะสมส่วนบุคคล จากการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญด้านต่างๆ รวมถึงงานสร้างเครื่องแต่งกายของคุณคมกริช เครือสุวรรณ และอาจารย์จักรพันธุ์ โปษยกฤต จากนั้นจึงได้ทดลอง ลงมือปัก จัดสร้างโดยพยายามให้มีลักษณะความงามใกล้เคียงกับของโบราณมากที่สุด ดังนี้ - ใช้เทคนิคปักด้วยมือทั้งหมด - กำหนดสัดส่วนให้เหมาะสมกับสัดส่วนร่างกายของนักแสดง - ใช้ลักษณะลวดลายแบบโบราณ ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าที่ใช้ในปัจจุบัน - ใช้ผ้าเนื้อดี สีไม่ฉูดฉาด เช่น ผ้าไหมย้อมสีธรรมชาติ เป็นต้น - คัดสรรวัสดุที่มีคุณภาพในการปัก เช่น ดิ้น เลื่อมโลหะขนาดเล็ก เส้นไหมทอง เส้นไหมเงิน แล่งทอง แล่งเงิน ปีกแมลงทับ ลูกปัดแก้วขนาดเล็ก ชายครุยโลหะอย่างดีจากยุโรป เป็นต้น - จัดสร้างเครื่องประดับ และเครื่องประดับศีรษะขึ้นใหม่ทั้งหมด ตามลักษณะอย่างโบราณ นับเป็นเวลากว่า 10 ปีแล้ว ที่คุณพีรมณฑ์ ชมธวัช ได้ทดลองสร้างเครื่องแต่งกายเหล่านี้ขึ้นมา แต่ถึงอย่างไรก็มีจำนวนเพียงพอที่จะจัดแสดงในขนาดย่อมเท่านั้น เนื่องจากเครื่องแต่งกายละครไทยแบบโบราณ ใช้เวลาในการปักและสร้างนานร่วมปีกว่าจะสำเร็จเป็นชุดหนึ่งชุด จึงถือว่าเป็นศิลปะที่มีความปราณีต ละเอียดอ่อน ทรงคุณค่าควรแก่การอนุรักษ์ไว้ การจัดตั้งคณะละครอาภรณ์งามจึงเล็งเห็นถึงความสำคัญขององค์ประกอบศิลป์ของนาฏศิลป์ไทยโดยมีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1. เพื่อศึกษาค้นคว้า พัฒนาเกี่ยวกับงานปักและจัดสร้างเครื่องแต่งกายละครไทยแบบโบราณ 2. เพื่อจัดแสดงนาฏศิลป์ไทยที่มีคุณภาพ มีมาตรฐานในทุกองค์ประกอบของการแสดง 3. เพื่อฝึกฝนให้ศิลปินรุ่นใหม่เกิดความรัก ความเข้าใจในศาสตร์ของงานศิลปะชั้นสูง 4. เพื่ออนุรักษ์ และสืบทอดศิลปะด้านนาฏศิลป์ไทยให้คงอยู่คู่แผ่นดินไทยตลอดไป นอกเหนือจากรูปแบบการแสดงละครไทยแบบโบราณแล้ว ทางคณะละครอาภรณ์งามยังเปิดรับนำรูปแบบของนาฏศิลป์ตะวันตกมาผนวกกับนาฏศิลป์ไทย ผลิตเป็นผลงานในรูปแบบนาฏศิลป์ร่วมสมัยอีกด้วย เพราะเชื่อว่า “ศิลปะต้องมีชีวิต” ชีวิตที่ต้องดำเนินต่อไปบนพื้นฐานความรู้เก่าที่หยั่งรากลึกถึงวัฒนธรรมของตนเอง
|